فاصله ها گاهی خطی هستند میان دو هجا و ما آن ها را خط فاصله می نامیمگاه به دو کلمه معنی می دهند، و نبودنشان و حتی نیم فاصله شدنشان ممکن است درک از زبان را دچار مخاطره کنند. اما کلماتی هستند که حاصل از بین رفتن نه فاصله ها بلکه حرف ها هستند مثل مرا که ترکیبی است از من + را فارغ از نون و فاصله.می بینی چطور کلمات جان می بازند وقتی آن ها را به بازی می گیریم و چطور مقدس می شوند وقتی ما آنها را مقدس می پنداریم و ترکیبشان می کنیم مثل همین "را". گاه اول راه است و بزرگ مثل راه شیری و گاه کوچک و گل اندام مثل ترکیب در "مرا" .و گاه ابتدای هزاران راه نرفتهدوستت دارم سالگردمان مبارک
برچسب:
نویسنده: کامران حیدری
تاريخ: چهارشنبه
1 تير
1401 ساعت: 11:56